سه‌شنبه ۱٥ اردیبهشت ،۱۳۸۳
 

سلام

شرمنده كه اين روزها نمي‌تونم به شما سر بزنم و يا آپديت كنم. از شما چه پنهون از اول ارديبهشت رفتم سر يك كار جديد و يكي دو هفته آينده سرم خيلي شلوغه اين چند روز رو هم زود تر از ساعت  ده شب نرسيدم خونه( به غير از امروز). جاي شما خالي هفته‌اي سه روز هم ميرم فيروزكوه. اينه كه ملالي نيست جز دوري شما. فعلا با اجازه برم ايميلهاي رو چك كنم كه سه  چهار روزي ميشه نتونستم ايميلهام رو ببينم. احتمالا الان 120 تا ايميل از بهداد رسيده.

اين رو هم با كمي تاخير بنويسم

 

يك زبان دارم دو تا دندان لق

ميزنم تا ميتوانم حرف حق

 

حتما خيليها اين بيت را در روي جلد هفته نامه گل آقا به ياد دارند. هميشه حرف بر سر اين بود كه گل آقا سوپاپ است يا نه. اما در هر صورت دوستش داشتم و دو كلمه حرف حسابش را هميشه ميخواندم. حيف كه ديگر نه از شاغلام خبري خواهد بود، نه از غضنفر و كمينه عيال ممصادق و ممصادق و ... روحش شاد، نامش پايدار و آبدارخانه‌اش مستدام باد.

 

در مورد جايزه هم شايد براي نفر هزارم يه فكري كردم. در ضمن در اولين فرصتی که به دست بيارم دو سه تا از دوستان جديد و همينطور دوربين ديجيتال عزيز که خيلی وقت پيش از اين بايد لينک می شد را لينک خواهم کرد.