شنبه ۱٥ شهریور ،۱۳۸٢
 

ما ز ياران چشم ياري داشتيم

خود غلط بود آنچه مي‌پنداشتيم

 

متشكرم از اين همه بازديد وابراز محبت دوستان

بابا يكم يواش چرا هل ميدين به همه ميرسه واقعاً نميدونم چطور مي‌تونم جواب اينهمه محبت شما رو بدم. نمي‌دونستم كه اينقدر دلتون برام تنگ شده و از اينكه چقدر به يادم هستيد خيلي كف كردم و اينك به مرز خود كف آيي رسيده‌ام.

من ساده دل فكر مي‌كردم كلي در بين دوستان محبوبيت دارم و وقتي وبلاگم رو معرفي كنم ديگه دوستان عزيز پاشنة‌ در رو از جا مي‌كنن ولي زهي (شايد هم زحي) خيال باطل.

خلاصه گفته باشم با اين بي مهري كه از ياران قديمي ديدم اگر ديگر ننوشتم شما مسئول خاموش شدن يكي از درخشانترين ستاره‌هاي ادب و هنر و غيرة‌ اين مرز و بوم هستيد و در آينده در دادگاه‌ لاهه به جرم نسل كشي محاكمه خواهيد شد.